Typowe cechy podejścia konserwatywnego w kwestiach odnoszących się do edukacji

Konserwatyzm powstał na przełomie XVIII/XIX w. Odznaczał się przywiązanie do wartości , które wydają się zagrożone lecz wg zwolenników tego kierunku powinny nadal trwać. Konserwatyzm w edukacji wyróżnia:

ciągłe podkreślanie znaczenia tradycji

duże znaczenie wzorów z  przeszłości ( np.: w europejskich gimnazjach klasycznych często sięgano do czasów antycznych; w Ameryce ważne są odniesienia do tradycji europejskich)

edukacja jest niezbędna do zapewnienia dobrobytu, szybkiego postępu technicznego, ochrony moralnych wartości życia

niechęć do nowych kierunków w nauce jako niebezpiecznych tendencji

uznawanie przyjętych i sprawdzonych dróg postępu

surowość w wychowaniu

–           nawiązywanie do pięknych wzorców z przeszłości, głównie związanych z życiem społecznym –            utrzymywanie wysokiego poziomu kształcenia i troska o edukację, gdyż wg nich kryzys edukacji zapowiada trudności w gospodarce.

Idee konserwatywne zostały silnie rozwinięte i upowszechnione w USA (w czasie panowania Reagana i Busha) oraz w Wielkiej Brytanii (w latach rządów M.Thatcher).

W Stanach Zjednoczonych opublikowano w 1991 roku raport „Ameryka 2000. Strategia edukacyjna”.

Autorzy uznali, iż nową wizję zdecydowanie lepszej edukacji stworzą: 4 pociągi poruszające się po równoległych torach i zmierzające ku 4-em celom: lepszym i bardziej wydajnym szkołom nowej generacji szkół amerykańskich, narodowi kształcącemu się przez całe życie, społecznością sprzyjającym uczeniu się. Wyznacznikami zmian powinny być:

–         standardy programowe z pięciu podstawowych przedmiotów uwzględniające władzę i umiejętności,

–         powszechne stosowanie testów osiągnięć – określających co osiągają szkoły i nauczyciele po ukończeniu klas IV, VII, XII,

–         raporty o funkcjonowaniu szkół opracowywane w skali dzielnicy, stanu i kraju,

–         zróżnicowane płace dla nauczycieli,

–         nagrody dla najlepszych szkół i nauczycieli.

W Wielkiej Brytanii w 1988 roku w reformie edukacji przyjęto podobne założenia: wspólne standardy programowe, testowe badania osiągnięć szkolnych, sprawdzenie podawane do wiadomości publicznej wyników pracy szkół i nauczycieli.

 

Neokonserwatyzm– nowe hasła, stosunek do niektórych elementów nowoczesności.

Neokonserwatyzm to współczesne wydanie konserwatyzmu; nie utożsamiony jednak z tradycjonalizmem, gdyż trudno jest przeciwstawiać się postępowi nauki i zmianom cywilizacyjnym. Neokonserwatystom zależy jednak na poszanowaniu tradycji, ciągłości kulturowej, zachowania tradycyjnych wartości. Kierunek ten bardzo wysoko sytuuje edukacje, ponieważ jest ona niezbędna do zapewnienia dobrobytu, rozwoju gospodarczego, przede wszystkim zaś do ochrony i utrwalenia moralnych wartości życia. Podstawowym celem edukacji neokonserwatywnej jest moralność i wspólnota kulturowa. A jakości życia zbiorowego decyduje jego instytucjonalizacja- stąd przekonanie o doniosłej roli szkoły społeczności lokalnej i rodziny, a także państwa. Neokonserwatyzm ostro krytykuje współczesna edukację, gdzie ma miejsce swobodny dobór treści przez dzieci i młodzież. Zdaniem neokonserwatystów powinien zostać wprowadzony wspólny „trzon programowy”, który umożliwi wszystkim uczniom poznanie jednakowego „zestawu wiedzy”, czyli odpowiednio dobranych pojęć, idei, faktów, informacji.

Liberalizm i neoliberalizm w myśli społecznej i wychowaniu.

Liberalizm rozwinął się od XVII do końca XIX wieku. Związał się z walką o swobody religijne, narodowe, tolerancję, prawa jednostek do swobodnego rozwoju. W koncepcjach liberalnych naczelną wartością zarówno dla społeczeństwa jak i dla jednostki jest wolność- jest to wartość autoteliczna, niezbywalna, niezależnie od tego czy dotyczy narodu, grupy wyznaniowej, przedsiębiorstwa, organizacji społecznych czy też zwykłych obywateli. Liberałowie są przeciwnikami zbyt sztywnych i szczegółowych przepisów prawnych, ograniczeń handlu i przedsiębiorczość, protestują przeciw nadmiernie restryktywnym przepisom podatkowym. Wg filozofii liberalnej człowiek jest wolny, dopóki swoją wolnością nie ogranicza wolności innych osób. W założeniach liberalizmu społeczeństwo kapitalistyczne z istoty rzeczy jest zdrowe, gdyż ustrój kapitalistyczny stanowi najlepsza podstawę urzeczywistnienia praw obywateli. Gwarantem pomyślności są demokratyczne zasady życia społecznego, równość praw wszystkich obywateli, jawność i przejrzystość życia publicznego. Liberałowie bez większych oporów akceptują pluralizm edukacji i jej otwarcie na różne kultury. Popierają programy zmierzające do zmniejszenia zjawiska „nierównych szans” w oświacie, do likwidacji barier rasowych, etnicznych, religijnych oraz barier płci. Łatwo akceptowane są również wszelkie koncepcje szkół zintegrowanych.

Neoliberalizm kształtował się już w XX w. Jego przedstawiciele zdawali sobie sprawę iż nadmierna swoboda jednostek wiodłaby do anarchii kładli więc nacisk na zobowiązania państwa i różnych organizacji wobec jednostki, konieczność zapewnienia wszystkim ludziom minimum socjalnego i równych szans w edukacji. Neoliberałowie w bardzo silnym, stopniu wierzą iż zasady gospodarki rynkowej i wolnej konkurencji mogą mieć zbawienne znaczenie dla edukacji. Walczą zatem o zniesienie wszelkich barier stwarzanych szkolnictwu prywatnemu. Nie są oni również zadowolenie z aktualnego stanu oświaty. Uważają że jest to wina zbyt znacznego stopnia instytucjonalizacji i biurokratyzacji całego systemu oświaty.

Informacje o prace2012

piszemy dobre prace
Ten wpis został opublikowany w kategorii pisanie prac magisterskich, licencjackich i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s