Dominacja podejścia informatyczno-matematycznego

Dominacja podejścia informatyczno-matematycznego niesie ze sobą określone skutki dla szkoły i przebiegającego w niej procesu kształcenia. Podstawowym problemem jest stała presja opcji technokratycznej na szkołę, która winna być humanistyczna. Już dziś zjawisko to obserwujemy w programach, jak i w procesie kształcenia. Przykładem może być oddzielne potraktowanie technologii informacyjnej i edukacji medialnej w podstawie programowej. W szkole występuje przedmiot informatyka, jako stały element procesu kształcenia a edukacja medialna może, ale nie musi występować. Ważna część edukacji humanistycznej pozwalająca zrozumieć media i jednocześnie będąca pomostem pomiędzy celami i treściami edukacji języka ojczystego, historii, edukacji muzycznej i plastycznej pozostaje w zawieszeniu. Prowadzi to do dehumanizacji polskiej szkoły.

Położenie akcentu na sferę narzędziową przy równocześnie szybko postępujących zabiegach zmierzających do elektronizacji szkoły a szczególnie jej informatyzacja, uwidacznia coraz jaskrawiej braki w zakresie humanizacji edukacji i w ten sposób utrwala się opcja informatyczno-matematyczna w skrajnym wydaniu. Także próby wprowadzania nowoczesnej techniki do tradycyjnie realizowanego procesu kształcenia bez modyfikacji funkcji i zadań stawianych dydaktyce nie przynosi oczekiwanych efektów kształcenia. Wprowadza natomiast sporo zamętu do teorii i praktyki edukacyjnej. Na przestrzeni ostatnich lat wielokrotnie można się było o tym przekonać śledząc drogę zastosowania filmu, telewizji a obecnie komputerów w procesie kształcenia. Początkowo wykorzystanie każdego z tych środków technicznych wzbudzało sporo gorących dyskusji zarówno wśród zwolenników, jak i przeciwników. Dopiero po pewnym czasie, gdy powstała teoria i praktyka wykorzystania tego środka, oparta na nowych zasadach, w sposób naturalny stawał się on integralną częścią arsenału możliwości, jakie posiadał do dyspozycji nauczyciel. Dziś to samo zjawisko obserwujemy przy wprowadzaniu komputera do procesu edukacji. Nowością jest znaczący dorobek wielu dziedzin nauki w badaniach nad mózgiem.

W miarę, jak opóźnia się wprowadzenie koniecznych zmian w dotychczasowym systemie kształcenia przy równoczesnym wzroście liczby komputerów w szkole i jej otoczeniu, utrwali się tendencja do technokratycznego ujmowania edukacji. Wynika to z faktu, że nauczyciel ulega pokusie ułatwiania sobie pracy kosztem trudnych do zmierzenia efektów pracy w sferze humanistycznej. Wystarczy przeanalizować literaturę poświęconą komputerowemu wspomaganiu kształcenia, aby zaobserwować, że komputerowy system oceny stanu wiedzy uczących się poddawany jest krytyce. Ten zautomatyzowany system kontroli służy przede wszystkim pomiarowi osiągnięć w zakresie niższych obszarów taksonomii tj. głównie wiedzy biernej. W małym stopniu komputer wykorzystuje się w celu rzeczywistego wzmocnienia intelektu uczącego się. Pełne możliwości komputera w procesie edukacyjnym uzyskamy w momencie, gdy służyć on będzie prezentacji wiedzy w sposób interdyscyplinarny i systemowy. Równocześnie najkorzystniej jest stosować komputer do działań twórczych np. wykorzystując symulację.

Informacje o prace2012

piszemy dobre prace
Ten wpis został opublikowany w kategorii pisanie prac magisterskich, licencjackich i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s